بسیاری از اختلالات روانی همانند بیماریهای جسمانی نمود آشکاری ندارند. وضعیت روحی فرد، میتواند بیش از وضعیت جسمی او وخیم باشد و نادیده نیز گرفته شود. بیماریهای روانی شاید مانند بیماریهای جسمانی کشنده نباشند (هرچند خودکشی یکی از علل مهم مرگ و میر بیماران روانی است) و از نظر آماری و مقایسه با مرگ و میر بیماریهای جسمانی بتوان آن را نادیده گرفت. شاید هم به همین دلیل باشد که امروزه بیش از آنچه به روح و روان اهمیت داده شود، به درمان جسم پرداخته میشود. اما از دیدگاه پزشکی بسیاری از بیماران که برای درمان مشکلات جسمی خود به مراکز درمانی مراجعه میکنند از اختلالات و مشکلات روانی رنج میبرند و در حقیقت مشکل اصلی آن ها در آنجاست، اما متاسفانه بیشتر این مشکلات روانی تشخیص داده نمیشوند. در صورتی که بسیاری از این بیماریهای جسمانی با حل مشکلات روحی درمان میشود ( همان منبع ).
بر اساس گزارش سال ۲۰۰۷ سازمان بهداشت جهانی، یکچهارم بیمارانی که به مراکز درمانی مراجعه میکنند، حداقل به یک اختلال روانی، عصبی یا رفتاری دچارند؛ اما بیشتر آن ها تشخیص داده نشده و درمان نمیشوند. مراجعه نکردن به روانپزشک تنها به علت این نگرش منفی ترس نیست، بلکه بسیاری از این بیماران به دلیل ناآگاهی از نوع بیماری به متخصص مراجعه نمیکنند یا بسیار دیر مراجعه میکنند ( رحیمی نیا ، ۱۳۸۴ ) .
زندگی ماشینی امروزی باعث شده است انسانها از صبحگاه تا شامگاه به صورتهای گوناگون با هیجانها، تنشها، استرسها و نگرانیهایی مواجه باشند. این فشارهای روانی با وضعیت بدنی، عصبی و روانی ما متناسب نیست. تقریبا تمامی انسانها برخی اوقات احساس افسردگی میکنند، همان طور که بسیاری از آن ها دچار سردرد یا دلدرد میشوند. مسلماً نمیتوان از ناراحتیهای روحی جلوگیری کرد، همان طور که از بیماریهای جسمی نیز نمیتوان در امان بود، اما میتوان تا حدی از آن ها پیشگیری یا حداقل بموقع آن ها را درمان کرد. حفظ سلامت روان نیاز به دانش و هنری دارد تا به افراد کمک کند با ایجاد روشهایی صحیح از لحاظ روانی و عاطفی بتوانند با محیط خود سازگاری پیدا کنند و راه حل های مطلوبتری را برای حل مشکلاتشان انتخاب کنند.همان طور که سلامت جسمی فراتر از نبود بیماری است، سلامت روان نیز امری بیشتر از نبود بیماری روحی است. با آموختن ویژگیهای سلامت روانی بهتر میتوانیم به روح و روان متعادل و زندگی شاد دست یابیم. فراموش نکنیم جای خالی سلامت با هیچ چیزی پر نخواهد شد ( همان منبع ).
ویژگی های سلامت روان :
فرد دارای سلامت روان دارای ویژگی های زیر است :
-
- نسبت به خود، خانواده و دیگران بی تفاوت نیست و با دیگران سازگاری دارد؛
-
- به خود و دیگران احترام میگذارد و رابطه اش با دیگران سازنده است؛
-
- به نقاط ضعف و قوت خود آگاه بوده، نسبت به خود نگرش مثبت دارد و ناکامی ها را آسانتر تحمل میکند؛
-
- انعطاف پذیر بوده و در مواجهه با مشکلات اجتماعی کنترل خود را از دست نمی دهد؛
-
- شناخت او از واقعیت نسبتا دقیق است و برای رسیدن به هدفهای خود بر اساس عقل و احساس عمل میکند؛
-
- توانایی حل مشکلات خود را دارد و نیازهایش را به طریقی برآورده میکند که منافاتی با ارزشهای اجتماعی نداشته باشد؛
-
- از اوقات فراغت خود به نحو مطلوب استفاده میکند تا استعدادهایش به خوبی رشد یابد؛
-
- دنیا را گذرگاهی برای رسیدن به آخرت میداند؛
- به دیگران بدبین نبوده، صابر، صادق، درستکار، بخشنده است و در نظر دیگران فرد موجهی محسوب می شود ( باقری یزدی ، ۱۳۸۵ ).
تعهد سازمانی
تعهد:
به طور کلی عنصر اصلی تعهد بویژه از دیدگاه رفتاری عبارت است از رفتار و اقدام ” اکشن[۴] ” بنابرین هر اقدامی، با میزان تعهد متفاوتی همراه است که برحسب شاخص های تعهد عنوان می شود. یکی از مهمترین توصیف ها در این رابطه توسط سالانسیک (۱۹۷۹). مطرح شده است. وی مهمترین عامل تعهد را تقلید یا پیوند فرد با اقدام خود میداند.
تعهد را افراد مختلف به گونه های متفاوت تعریف کردهاند که ذیلاً برخی از آن ها مورد بررسی قرار میگیرد:
مرتضی مطهری، تعهد را به معنی پای بندی به اصول و قراردادهایی میداند که انسان به آن معتقد است و بیان میکند متعهد کسی است که به عهد و پیمان خود وفادار باشد و برای اهداف آن تلاش نماید.
کانتر[۵] تعهد را تمایل افراد به در اختیار گذاشتن انرژی و وفاداری خویش به نظام اجتماعی میداند. سالانکیک تعهد را عبارت از پیوند دادن فرد به عوامل و اقدامات فردی وی میداند، یعنی تعهد زمانی واقعیت پیدا میکند که فرد نسبت به رفتار و اقدامات خود احساس مسئولیت و وابستگی نماید.
مودی و همکارانش، تعهد را به عمل فراتر از وظایف مقرره اطلاق می نمایند. ابراز عملی تعهد برای انجام دادن امور ضروری بوده مخصوصا در مشاغل کلیدی و حساس از اهمیت خاصی برخوردار است.
کوک و وال نیز سه مفهوم وفاداری احساس هویت و شناسایی و آمادگی را برای تعهد بیان میکند.
شاخص های تعهد :
۱- صراحت و آشکار بودن عمل:
این ویژگی شامل حد ومیزانی است که می توان گفت عملی در واقع رخ داده و به راحتی به آن اشاره می شود. دو عامل اصلی که به افزایش صراحت می انجامد عبارت است از قابلیت مشاهده و عدم ابهام و روشن بودن عمل یا اقدام است. برای مثال بعضی از اقدامات براحتی قابل مشاهده و روشن نیستند و با تردید و دودلی همراهند و فرد نسبت به آن ها فکر میکند.
۲- قابلیت تجدید نظر وقابل فسخ بودن عمل:
بعضی از اقدامات میتواند بر اساس آزمون و خطا صورت پذیرد و در صورت مناسب بودن آن ها را تکرار کرد در صورت عدم تناسب آن ها تکرار نشده و ذهنیت و تصور نسبت به آن ها تغییر مییابد. بر اساس این تحلیل برخی از اقدامات قابل فسخ و عدم تکرار است وشخص میتواند براحتی تعهد خود را منتفی نماید مانند پس دادن کالای خریداری شده،طلاق، استعفا از شغل و غیره. از سوی دیگر انجام بعضی از اقدامات به خودی خود تعهد آور بوده و نمی توان از خود عمل و از آثار شر یا خیر آن رها شد. مانند قتل ،کتک زدن، شکستن یک چیزی، این اعمال قابل فسخ نیستند گر چه قابل بخشش و یا عذر خواهی میباشند.
۳- اراده:
فرم در حال بارگذاری ...