۵-۶-۱-۲٫ اشتغال به غیر اهم ۲۱۱ ۵-۶-۱-۳٫ اکتساب دنیا ۲۱۱ ۵-۶-۱-۴٫ درگیریها ۲۱۲ ۵-۶-۳٫ آفتها و موانع دست دوم ۲۱۲ ۵-۷٫ سلوک از نگاه عارفان ۲۱۳ ۵-۷-۱٫ هدف سلوک ۲۱۳ ۵-۷-۲٫ اقسام سیر و سلوک الی الله ۲۱۴ ۵-۷-۳٫ مراحل و مراتب سلوک از نگاه عرفا ۲۱۵ ۵-۷-۴٫ منازل و مقامات سیر و سلوک ۲۱۶ ۵-۷-۴-۱٫ توبه ۲۱۷ ۵-۷-۴-۲٫ مقام ورع (پرهیز) ۲۱۷ ۵-۷-۴-۳٫ زهد: ۲۱۸ ۵-۷-۴-۴٫ فقر ۲۱۸ ۵-۷-۴-۵٫ صبر ۲۱۹ ۵-۷-۴-۶٫ شکر ۲۱۹ ۵-۷-۴-۷٫ خوف ۲۲۰ ۵-۷-۴-۸٫ مقام رجاء ۲۲۰ خ ۵-۷-۴-۹٫ مقام توکل ۲۲۱ ۵-۷-۴-۱۰٫ مقام رضا ۲۲۲ ۵-۷-۵٫ احوال ۲۲۲ ۵-۷-۵-۱٫ محبت ۲۲۲ ۵-۷-۵-۲٫ شوق ۲۲۳ ۵-۷-۵-۳٫ غیرت ۲۲۴ ۵-۷-۵-۴٫ قرب ۲۲۴ ۵-۷-۵-۵٫ حیا ۲۲۵ ۵-۷-۵-۶٫ انس و هیبت ۲۲۵ ۵-۷-۵-۷٫ قبض و بسط ۲۲۶ ۵-۷-۵-۸٫ فنا و بقا ۲۲۶ ۵-۷-۵-۹٫ اتصال ۲۲۷ ۵-۸٫ موانع و آفتهای سلوک در مناجات شاعران ۲۲۷ ۵-۸-۱٫ گناه و جرم ۲۲۸ ۵-۸-۲٫ نفس ۲۲۹ ۵-۸-۳٫ شیطان ۲۳۰ ۵-۸-۴٫ غفلت ۲۳۱ ۵-۸-۵٫ آز، حرص و غرور ۲۳۱ ۵-۹٫ دیگر موانع و آفات سلوک در آثار شعرا ۲۳۲ ۵-۱۰٫ نتیجه ۲۳۳ نتیجه گیری ۲۳۵ منابع ۲۴۱ فهرست کتب ۲۴۱ فهرست مقالات ۲۴۷ د مقدمه دعا، نیایش و مناجات مفاهیمی آشنا در فرهنگ دینی ادیان مختلف است. قدیمیترین متونی که از اقوام مختلف به جا مانده است در خود نمونههایی از دعا و مناجات را گنجانده است، انسان با دعا و مناجات علاوه بر آنکه تنهایی خود را در خلقت با ارتباط با خداوند سامان میدهد، در عین حال نیازها و خواستههای خود را با معبود در میان میگذارد. در بسیاری از نوشتههایی که از دورانهای گذشته باقی مانده است، به دعا و مناجات اهمیت داده شده و به آن توجه ویژهای داشتهاند. ادبیات فارسی یکی از جلوههای توجه به خداوند و شناخت اوست. کتابهایی نظیر مثنوی معنوی، حدیقه سنایی و آثار عطار از جمله مواردی است که در آنها میتوان نمونههایی غنی از مناجات و نیایش را یافت. بیشک مناجاتها و نیایشها از اعتقاد و جهانبینی شاعران و نویسندگان آنها سرچشمه گرفته است، شاعرانی که پرورش یافتگان تربیت اسلامی هستند. با نگاهی به نمونههای دعا و نیایش در این آثار میتوان این گونه اشعار را دستهبندی کرد و در باره گونههای مختلف این موضوع به بحث نشست. ازسوی دیگر متون و معارف شیعه، از گنجینههای مهم دعا و نیایش محسوب میشود و به جرئت میتوان گفت هیچ یک از ادیان و مذاهب الهی به اندازه شیعه چه از جهت حجم و چه از نظر محتوا، به دعا و نیایش توجه نداشته است. برای مثال کتابی چون صحیفه سجادیه از امام چهارم شیعیان تماماً درباره نیایش و مناجات است. یا کتاب مهمی چون مفاتیح الجنان، اثری نیایشی است و تقریباً همراه قرآن در اغلب منازل و مساجد دیده میشود. همچنین در کتاب آسمانی ما قرآن نیز نمونههایی از مناجات و دعا را میتوان مشاهده کرد. این نوشته بر آن است ضمن بررسی دعا و نیایش در آثار شاعران قرن هفتم، با تکیه بر مثنوی مولوی، آثار عطار و حدیقه سنایی به نکات مشترک و همچنین تفاوتهای آن با ادعیه شیعه نیز بپردازد. در این رساله ابتدا به تعاریف دعا، مناجات و نیایش پرداخته شده، سپس مقایسهای بین آنها صورت گرفته شده است و پس از آن انواع دعا را از دیدگاههای مختلف بررسی و تحقیق میکند. در فصل دوم ابتدا تعاریف و معانی اسماء و صفات حق تعالی آمده است؛ یعنی اسماء براساس فراوانی تکرار در ادعیه و مناجاتها تنظیم شده و همچنین تناسب اسامی خداوند با خواستهها مورد مطالعه قرار گرفته است. در فصل سوم نسبت بین بندگان با خداوند از دیدگاه عرفا و فلاسفه و اهل کلام بررسی شده و پس از آن به نسبت بین خدا و بندگان در ادعیه و مناجات پرداخته شده و سپس مقایسهای میان آن نسبتها صورت گرفته است.
فرم در حال بارگذاری ...