۲-۶-۳٫ گونههای واکنشگر اکسیژن
یکی از سیستمهای فعال در سلول که در بسیاری از فرایندهای سلولی دخیل میباشد، سیستم اکسیداسیون- احیا (Redox) است؛ که مجموعه ای از اکسیدانها و آنتیاکسیدانها میباشد. از جمله مهمترین عوامل اکسید کننده داخل سلولی گونه های واکنشپذیر اکسیژن (ROS)[42] هستند، که در طی متابولیسم هوازی به صورت ثابت در ارگانیسمها تولید می شود و نسبت به اکسیژن، اکسید کنندههای مؤثرتری هستند و واکنشپذیری بالاتری دارند. در داخل سلول عوامل احیا کننده و آنتیاکسیدان هم وجود دارند که مسمومیتزدایی از این گونه های اکسیژن واکنشپذیر را به عهده دارند. هنگامیکه تعادل آنها به هم میریزد وضعیت به صورت فشار اکسایشی یا استرسهای اکسیداتیو تعریف می شود. اگر فشار اکسایشی پایدار باشد صدمات حاصله بر مولکولهای زیستی بر روی هم انباشته می شود و سرانجام اثرات بیولوژیک متعدد را از تغییرات در انتقال سیگنال و تجلی ژن گرفته تا میتوززایی، تکثیر، جهشزایی، تمایز، مرگ و سرطان را سبب می شود (۴۹و۱۲). به عبارت دیگر سیستم ردوکس با تأثیر روی هورمونها سایتوکاینها و فاکتورهای رشد و تأثیر روی انتقال سیگنال وقایعی را که سلول با آن روبهرو است را سبب میشود. امروزه توجه خاصی به ردهای از سلولها به نام سلولهای بنیادی معطوف شده است؛ زیرا این سلولها این قابلیت را دارند که به انواع مختلف سلولها در طول زندگی و رشد متمایز شوند. و از آنها میتوان در تولید سلولها و نهایتاً بافتهای مختلف استفاده کرد. در این مطالعه برآنیم که تأثیر سیستم ردوکس را روی تکثیر و تمایز سلولی بررسی کنیم.
۲-۶-۴٫ ROS و منابع تولید آن
اعضای خانواده ) ROSشامل رادیکالهای هیدروکسیل، آنیون سوپراکسید و اکسیژن منفرد و پراکسید هیدروژن) از مسیرهای مختلفی در سلول تولید میشوند (شکل ۱). در سلولهای هوازی مهمترین منابع ۲-O زنجیره انتقال الکترون میتوکندری و NADPH سیتوکروم P450 در شبکه آندوپلاسمیمیباشد. منابع دیگر تولیدکننده ROS عبارتند از هیپوگزانتین، گزانتین اکسیداز، NADPH اکسیداز، لیپواکسیژناز، سیکلواکسیژناز دی اکسیژنازها، اکسیدازها، سلولهای فاگوسیت مانند نوتروفیل و ماکروفاژ و … است (۵۵).
ثابت شده که غلظت پایین در حدود ۶-۱۰ تا ۸-۱۰مولار H2O2 می تواند رشد سلولهای فیبروبلاست را تحریک کند. غلظتهای بیشتر ROS می تواند کاهش تعداد سلولها را سبب شود. افزایش میزان ROS در سلولهای یوکاریوت سبب توقف رشد، القای پیری، آپاپتوزیس و نکروزیس می شود. رشد سلولهای فیبروبلاست در غلظت ۳ تا ۱۵ میکرو مولار H2O2اتفاق میافتد و توقف رشد در غلظتهای ۱۲۰ تا ۱۵۰ میکرو مولار آن دیده می شود. غلظت ۵/۰ تا ۱ میلیمولار H2O2 سبب آپاپتوز و غلظت بیش از ۵ میلی مولار آن سبب نکروز می شود (۲۴).
شکل ۲-۱۳٫ منابع تولید کننده ROS
۲-۶-۵٫ سیستم اکسیداسیون- احیا و تکثیر سلولی
رسپتورهای تیروزینکیناز با فاکتورهای رشد فعال می شود و آبشار حاصل از فسفریلاسیون تیروزین را به راه میاندازند. سپس زیر واحد کاتالیک PI3K و P58 فعال می شود که در نهایت منجر به تغییر شکل Rac-1 به فرم فعال GTP می شود. NADPH اکسیداز شامل NOX1 و NOX4، H2O2 لازم را در پاسخ به فاکتورهای رشد ایجاد می کند فرم فعال GTP می تواند به طور مستقیم با NOX1[43] در غشا باند شود.NOX1 به عنوان واسطهای برای تولید یون سوپراکسید عمل می کند و قسمتی از آن تبدیل به H2O2 می شود و در نهایت MAPk کینازها فعال می شود که منجر به جفت و جور شدن فاکتور رونویسی AP-1 میگردد و تکثیر سلولی را فراهم می آورد (۱۲). P38 MAPK به طور مستقیم مسئول القاء تکثیر سلولی است. فعال شدن فاکتور رونویسی Jun c-و ATF-2 این فرضیه را تقویت می کند (۴۳). ثابت شده که H2O2آزاد شدن اسید آراشیدونیک و تولید [۴۴]PGE2 را از طریق فعالیت MAPKs /PKC /[45]EGFR /+2 Ca افزایش میدهد که در نهایت منجر به تکثیر سلولی در سلولهای بنیادی جنینی (ES) [۴۶]موش میشود (۵۸).
شکل ۲-۱۴٫ سیستم اکسیداسیون- احیا و تکثیر سلولی. H2O2 میزان +۲ Ca داخل سلولی و فعالیت PKC را افزایش میدهد که این منجر به فعال شدن مسیرهای MAPKs شامل P44/42 وp38 و JNK/[47]SAPK میشود سپس [۴۸]cPLA2 فعال میشود و آزاد شدن اسید آراشیدونیک را تحریک میکند. MAPKs همچنین EGFR را فعال میکند که فسفریلاسیون cPLA2 آزاد شدن اسید آراشیدونیک را موجب می شود. از سوی دیگر +۲ Ca/ PKC فعالیت NF-κB را القا و آن هم فعالیت ۲-[۴۹]Cox را تحریک میکند که آن هم موجب تولید PGE2 میشود و تکثیر سلولی ES [۵۰]را تحتتأثیر قرار میدهد (۵۸).
۲-۶-۷٫ ردوکس و تمایز سلولهای بنیادی
بیان انواع NADPH اکسیدازها توسط سلولهای بنیادین
مطالعات اخیر نشان از نقش آنزیم های NOX در فرایند تمایز سلولهای بنیادین جنینی موش دارند. به عنوان مثال بیان انواع مختلف NOX در ردههای سلولی DBA/252[51] و D3[52] از سلولهای بنیادین جنینی موش نشان داده شده است و مشخص شده که آنزیم های خانواده NOX شامل NOX1، NOX2، NOX4 و DUOX1[53] در این ردههای سلولی موجود بوده و به صورت مشابهی رده سلولی بنیادین جنینی DBA/252 p38 نیز این آنزیمها را بیان می کنند.
نقش ROS تولید شده توسط آنزیم های NOX در روند تمایز سلولهای بنیادین خونی انسان بررسی شده است. در این سلولها NOX2 و NOX4 به همراه زیر واحدهای تنظیمی p67phox[54]، p47phox[55] و p40phox[56] مشاهده شده است. کشت HSCها تحت شرایطهایپوکسی یا در حضور آنتیاکسیدانها از تمایز این سلولها جلوگیری کرده و به حفظ خاصیت چندتوانی آنها کمک می کند. NOXها نقش حسگر O2 و منبع ROS را دارند که به عنوان پیامبرهای redox در فعالیت مسیرهای سیگنالدهنده درون سلولی که منجر به تولید میتوکندری، بقای سلول و تمایز سلولهای بنیادین خونی می شود، به کار برده میشوند (۱۳).
شکل ۲-۱۵٫ نقش ROS در چرخهی سلولی
غلظت ROS لازم برای تمایز سلولهای بنیادین تولید شده توسط NOXها می تواند در آبشارهای سیگنالدهنده به کار برده شود که این امر منجر به رونویسی ژنهای هدایت کننده تمایز به سوی ردههای سلولی بافتهای خاص و متعدد میگردد. سلولهای تمایز نیافته بیشتر پراکسیده میشوند و یا میتوان گفت محیط درونسلولی احیا شده کمتری در مقایسه با سلولهای تمایز نیافته دارند (۴۴).
۲-۶-۸٫ ردوکس و تمایز سلول بنیادین جنینی به سلولهای ماهیچه صاف (SMC)
ثابت شده است که H2O2 مشتق از NOX4 برای تمایز SMC[57] از سلولهای بنیادین جنینی حیاتی است. دیده شده که در طی تمایز سلول بنیادین جنینی βTGF- اتوکرین، NOX4 را فعال می کند. در نتیجه H2O2 تولید می شود که SRF[58] و انتقال آن به هسته، جایی که ممکن است یک کمپلکس فعالکننده میوکاردین تشکیل دهد را تنظیم می کند. βTGF- یک تنظیمکننده برای تمایز SMC است. βTGF- همچنین یک القاکننده کلیدی برای تمایز سلول اجدادی/ بنیادین به سمت میوفیبروبلاست و SMC میباشد. نتایج نشان میدهد که NOX4 شریک اصلی اتصال و ارتباط βTGF- با فاکتور رونویسی فرودست میباشد. مشخص شده که میزان پروتئین TGF-β و mRNA به طور چشمگیری در طی تمایز SMC تنظیم می شود که نشان میدهد βTGF- عملکرد مهمی در تمایز SMC میانجیشده با NOX4 دارد (۱۰۴).
۲-۷٫ نیتریک اکسید
نیتریک اکسید (NO)[59] یک گاز محلول و فعال است که در واکنشهای شیمیایی و فیزیکی در اتمسفر و توسط سلولهای جانوری و گیاهی از اسید آمینه آرژینین بوجود میآید و بدلیل کوچک و قابل انتشار بودن می تواند از غشا سلولی عبور کند و بعنوان یک سیگنال بیولوژیکی استفاده شود.
یک رادیکال آزاد دو اتمی که شامل یک اتم نیتروژن و یک اتم اکسیژن میباشد.
بسیار واکنش پذیر است.
بسیار کوچک است بنابراین به راحتی از بین غشای سلولی عبور میکند.
NO یک مولکول نشانگر مهم است که در بسیاری از بافتها برای تنظیم فرایندهای فیزیولوژیکی متنوعی عمل میکند. نقش آن اولین بار توسط چندین گروه که برای تشخیص عامل تشدید کننده حالت استراحت رگ خونی و تنظیم خاصیت ارتجاعی عروق کوشش میکردند، کشف شد. این عامل فاکتور شل کننده مشتق از اندوتلیوم (EDRF) نامیده شد. در آغاز به نظر میرسید که پروتئینی شبیه اکثر مولکولهای نشانگر باشد. کشفی که ثابت کرد این عامل در واقع نیتریک اکسید است توجه بسیاری را جلب کرد.
در حال حاضر اثبات شده است که نیتریک اکسید در بسیاری از فرایندهای بیولوژیکی از جمله انتقال عصبی و دفاع ایمنی و تنظیم مرگ تدریجی سلول (آپوپتوزیس) نقش دارد. نیتریک اکسید یک مولکول با عمر بسیار کوتاه در حد چند ثانیه است که توسط آنزیم معروفی به نام نیتریک اکسید سنتاز (NOS) تولید میشود. از آنجایی که NO یک مولکول کوچک است به سرعت در طی غشا سلولی پخش میشود و بسته به شرایط میتواند مسافتی بیش از چندین هزار میکرون را طی کند. اثرات بیولوژیکی آن به وسیله واکنشش با تعدادی از نشانهها و اهداف مثل گروههای هم، گروههای سولفیدریل و خوشههای آهن و روی اعمال میشود. این گستردگی در اهداف برای NO تعداد زیادی سیستم که NO را بعنوان مولکول تنظیمی استفاده میکنند توضیح میدهد. بنابراین نتیجه تنظیم یا کنترل غیر طبیعی سنتز NO بر تعدادی از فرایندهای مهم بیولوژیکی اثر میگذارد و در ایجاد بسیاری ار بیماریها نقش دارد.
۲-۷-۱٫ سنتز نیتریک اکسید
اکسید نیتریک از L- آرژنین سنتز و ساخته میشود.
این واکنش توسط سنتز اکسید نیتریت کاتالیز میشود (۱۹).
COO-
C
(CH2)3
NH
C
H2N
H
NH2+
Arginine
NOS
NADPH
+ O2
NADP+
COO-
C
(CH2)3
NH
C
H
+H3N
N
+
H2N
فرم در حال بارگذاری ...